कुरेनियन बिशप, पवित्र पवित्र शहीद फेओडोरचा मृत्यू

पवित्र पवित्र शहीद फेओडोर इ. स. २८४ पासून रोमन साम्राज्यावर राज्य करत होता.

इ. स. ३०५ पर्यंत] कुरेनियन शहरात [कुरेनियन शहर किंवा कुरेन हे प्राचीन रोमन आफ्रिकेतील किरानाके प्रांतामध्ये होते आणि भूमध्य समुद्राच्या उत्तर किनाऱ्याजवळ स्थित होते.] , जे लिबियामध्ये [लिबिया - आफ्रिकेतील एक देश, जो इजिप्तच्या पश्चिमेस होता.] आणि ज्याचा जन्म शिमोन कुरेनियन [शिमोन कुरेनियन सुवार्तिक इतिहासातून ओळखला जातो.

जेव्हा येशू ख्रिस्त गॉलगोफावर जाताना थकल्यामुळे क्रूसाच्या वजनाने पडला तेव्हा तो शिमोनावर सोपविला गेला, ज्याने त्याला वधस्तंभावर नेले (मत्तय 27:32; मार्क 15:21; लूक 23:26).]

या कारणास्तव, सेंट फेओडोरस आणि त्याच्या मागे अनेक ख्रिश्चन, जसे की संत लूकिय आणि हेरोई यांना इजिमोनकडे नेण्यात आले. त्यांनी त्याच्याकडून आपली पुस्तके देण्याची मागणी केली, परंतु त्याने ही मागणी पूर्ण केली नाही आणि जेव्हा त्याला ख्रिस्ताचा इन्कार करण्याचे आदेश देण्यात आले तेव्हा त्याने आज्ञा पाळली नाही.

मग त्यांनी त्याला खूप मारहाण केली. मग त्यांनी त्याच्या वेदी तोडल्या आणि त्याला एका झाडावर लटकवून ठेवले. त्यांनी त्याची जखम मळवून टाकली आणि त्याची जीभ कापून टाकली.

पवित्र स्त्रियांपासून [पवित्र स्त्रिया म्हणजे येथे पवित्र शहीद लूकिय आणि इरोय] आपली कापलेली जीभ घेऊन, सेंट फेओडोरने ती आपल्या छातीवर ठेवली, आणि सर्वांनी पाहिले की कबुतरांनी तुरुंगातील खिडकीतून उडी मारून पवित्र व्यक्तीला स्पर्श केला.

याला पाहून एक यहूदी लूकियाने ख्रिस्तावर विश्वास ठेवला आणि पवित्र शहीद बरा झाला, परंतु काही काळ जगल्यानंतर तो मरण पावला, आणि त्याचा आत्मा कबुतरासह शरीरातून बाहेर पडला. दरम्यान, इजिमोन, जेव्हा लूकियाने ख्रिस्तावर विश्वास ठेवला हे समजले, तेव्हा त्याने संत लूकियाने, हेरोस आणि कप्रिलला तसेच सेंट फियोडोरने बाप्तिस्मा केलेल्या सर्वांनाही ठार मारण्याची आज्ञा दिली.

मग डगनीयनने स्वतःचा बाप्तिस्मा घेतला आणि विश्वास ठेवला. मग ते दोघेही क्रेताहून सायप्रसला गेले. दुसर्या डगनीयनने शिष्यांना त्रास दिला.

या पवित्र शहीदांची आठवण पर्गिया येथील सेंट फेओडोरच्या मंदिरात साजरी केली जाते. पवित्र शहीद किप्रिला हे त्याच शहराचे होते जिथे सेंट फेओडोर राहत होते.

ती लग्नाला गेली आणि जवळजवळ दोन वर्षे तिच्या पतीसोबत राहिली आणि त्याच्या मृत्यूनंतर ती 28 वर्षे विधवा राहिली. तीव्र डोकेदुखीने ग्रस्त आणि तिच्या पालकांवर दयाळूपणे, ती तिच्या आजारातून बरे होण्यासाठी पवित्र बिशप फेओडोरकडे गेली, जो ख्रिस्तावर विश्वास ठेवल्याबद्दल तुरुंगात होता. त्याच्याकडून बरे झाल्यानंतर, वरील पत्नी लुकीया आणि इरोई यांच्यासह त्याने त्याच्या मृत्यूपर्यंत त्याची सेवा केली, परंतु जेव्हा तो मरण पावला तेव्हा तिच्यावर एक अहवाल आला.

"माझ्या इच्छेनुसार अर्पण केलेला असा यज्ञ होणार नाही", असे सांगून तिला मूर्तींना बलिदान देण्यास भाग पाडले असता तिने ख्रिस्ताची कबुली दिली आणि आज्ञा पाळली नाही. तेव्हा फाशी देणाऱ्यांनी तिचा हात जाळला, तिला आगीवर ठेवून, नंतर तिला झाडावर लटकवले आणि तिच्या शरीरावर कुजण्याचा प्रयत्न केला, जखमांमधून रक्त वाहत होते आणि स्तनातून दूध येत होते. या यातनांमध्ये पवित्र शहीदाने आपला आत्मा देवाला दिला.